Drie maal twee.

tussen al het fietsgeweld op zondagmorgen is het soms zoeken naar brede banden. Het lijkt dan soms dat er niet te veel volk de lokroep van de  MTB hoort. Niet dat we in Weerde het grote aantal tussen het groen krijgen, maar het is soms wel zo dat er al een groepje weg is om 8 uur. Deze zondag zonden we onze zonen uit, 2 dapperen zochten het aan de boorden van de Maas tegen Luik. Twee anderen zochten het iets dichter bij huis, zijnde Virginal (?). Geen Maas, maar wel het kanaal Brussel, Charleroi was hun leidraad. Om 9 uur was het dan onze beurt voor een tocht richting Haacht. Op avontuur, en welke beek het was weet ik niet, ook een leidraad!

Platte band.

De titel dekt eigenlijk de lading  niet. De fietsen staan nog lekker naast elkaar, sturen in mekaar gekronkeld. De banden nog op bar, aangepast volgens het gebruik. Diegene die platte band heeft is ondergetekende. Een pijnlijke knie houdt me van de fiets. Geen zondagse uitstapjes maar op TV de zevende dag.  Geen douche na de inspanning maar naar eurosport uren naar de Italiaanse ronde kijken.

Hou het biken wel op de kaart mannen. Sluit je aan bij een zondagse groep, spreek samen af of vertrek samen met de jonge bierfeestenten- mannen aan de “rut”.  Hopelijk is er beterschap, licht aan het einde van de tunnel . Weet, als er een oude grijze man aan de klokkentoren staat, alle leed is geleden.

luc.

De lokroep van de bloemen

na een paar betonritten over het stuur gebogen begon het toch weer te kriebelen. De ontluikende natuur, het frisse groen en de bosanemonen deed onze MTB zowaar verliefd naar ons  kijken. Veel hebben we niet nodig om daarop in te gaan. Een frisse morgen en terug met een paar man op stap. Even dag zeggen tegen onze wegcompanen en dan op weg rond Mechelen. Van de waterkant naar het Blaasveldbroek, van de waterkant naar de “goede herder”. De frisse morgen maakte plaats voor een mooie lentezon. Van de waterkant naar groene bospartijen. De lokroep van de bloemen! Wat ook mooi is dan! Na de frisse pint, de fiets in de garage en languit voor de beeldbuis naar de koers kijken.

Vaandelvlucht.

teveel schrik van de vuile fiets, te slecht weer of de roep van de warme lakens. De laatste weken waren er niet veel MTB’ers aan de Weerdse kerk. Eenzaam tussen al de wegmannen, het deed niet veel deugd aan mijn wielerhartje. De meewarige blikken en ook de vraag om eens met de snelle mannen mee te rijden deden mij ertoe verleiden om vaandelvlucht te plegen. Het deed eens goed om tussen de mensen te fietsen. Het helpt ook om mee te praten na de tocht en aan de toog. De zuivere snelheid deed soms pijn en het fietsen in groep deed wat raar, maar het was wel tof en geen kuiswerk achteraf!

Niet dat we de MTB aan de kant schuiven maar we zullen toch meer op de racefiets terug te vinden zijn.

Tot op één van de volgende zondagen.

Waterlanders

De voorbije zondagen hadden we al veel smurrie gehad, de onverwachte dooi na een paar dagen vriesweer deden sommige wegjes lijken alsof er 10 kabouters aan onze wielen trokken.  Dan maar een soft versie van een MTB rit. Effe opwarmen langs de Zennedijk om dan het Hazewinkelbroek op te zoeken.  Over de blauwe bruggen langs de Dijle naar de put van Walem om  daar rond het fort te trekken.  Ook de Netedijk kon niet ontbreken op onze tocht. Dijk en waterkant, putten vol met water,een mooi decor om een traject uit te stippelen. Laveren langs de bescherming tegen overstroming om ergens een verbinding met de overkant te zoeken. Water en mensen! Waterlanders!

Zien we jou ook nog eens op zondagmorgen?

MTB Weerde – KWB Veldtoertocht – Dwars door d'Hel van Weit